Uit de Nunspeter huis aan huis krant........

Nieuwe onderwijsvorm op Immanuëlschool

Circuitmodel bevordert zelfstandigheid leerlingen

NUNSPEET – Geluiden uit de samenleving dat men in het onderwijs genoeg heeft van alle veranderingen en vernieuwingen slaan niet op de leiding en personeel van de Immanuëlschool in Nunspeet.

Door Albert Goeree

Om zich te bezinnen op de manier van onderwijs geven heeft locatieleider Marco van der Zwaard zich met alle leerkrachten in het afgelopen jaar enkele dagen teruggetrokken ,,op de hei”. In deze brainstormsessies heeft men zich zelf de vraag gesteld: ,,Is de manier van onderwijs geven zoals we dat door de jaren heen gewend zijn nog steeds het beste voor de ontwikkeling van onze leerlingen. Maar ook ,,voelen wij ons als onderwijzend personeel nog altijd tevreden met de manier waarop we les geven”. Met deze kritische blik naar binnen moest worden vastgesteld dat het onderwijs zoals gegeven voor verbeteringen in aanmerking kwam.. Voor de leerkrachten van de Immanuëlschool was duidelijk dat de goede dingen behouden moesten blijven en gezocht moest worden naar nieuwe onderwijsmethoden. Tot nog toe waren de vernieuwingen in het onderwijs veelal van bovenaf (Den Haag) doorgevoerd, nu was er de intentie onder de leerkrachten zelf om verbeteringen na te streven. Voor locatieleider Marco van der Zwaard de essentie om ontwikkelingen een goede kans van slagen te geven. Hij is dan ook enthousiast over de positieve insteek van zijn mensen. ,,Het is prachtig om mee te maken hoe dit team de nieuwe kansen oppakt. Waar je het vooral zou verwachten van de jongeren zijn ook de ouderen bijzonder enthousiast over de vernieuwingen. Centraal daarbij was het bevorderen van de betrokkenheid van de leerlingen en het afstemmen van de leerstof”.

Na een aantal leermethoden te hebben onderzocht en in de praktijk te hebben gezien, werd gekozen voor het circuitmodel. Bij deze methode van lesgeven wordt afgestapt van het klassikaal lesgeven. Aan het begin van de dag worden aan de leerlingen de vakken aangereikt waaraan gewerkt moet worden en hebben ze zelf de keus in welke volgorde ze hun taken verrichten. Voor elk vak wordt een vastgestelde tijd afgesproken. Zo is het dus mogelijk dat er meerdere groepjes gevormd worden in de klas of andere werkruimtes. Daarna rouleren de leerlingen per vak en plek. Elk groepje is dan in kleiner verband aan het werk. Tussendoor worden instructiemomenten gepland waarop de leerkracht het heft weer in handen neemt om zijn instructies te geven en kennis over te dragen. Op deze manier wordt de zelfwerkzaamheid van de leerlingen bevorderd en dragen ze zelf ook meer verantwoordelijkheid voor het werken aan hun taken. Wie denkt dat hier sprake zal zijn van vrijheid blijheid heeft het danig mis, zoals blijkt tijdens een bezoek. Deze nieuwe lesmethode bevordert juist de rust en leerlingen zijn geconcentreerder bezig aan hun eigen taken. Daarbij blijft de leerkracht sturend lesgeven en bevordert het ontdekkend leren. De methode omvat dus wel keuzevrijheid voor de leerlingen maar binnen vastgestelde kaders.

Van het personeel vroeg deze veranderingen veel inzet. De leerstof moest worden aangepast en ook de eigen manier van lesgeven diende te veranderen. Ook het werken met internet en digitale schoolborden (als pilot binnen CNS) vereiste aanpassing. Voortdurend moest antwoord gegeven worden op de vraag hoe pak je het nieuwe op en laat je de goede elementen van het traditionele niet los. Het werd als een uitdaging gezien om hierin een goed evenwicht te vinden. De termen rust en regelmaat blijven gehandhaafd. Zonder uitzondering zijn ze positief over de opgedane ervaringen tot nu toe zoals blijkt uit enkele opmerkingen van het onderwijzend personeel: ,,De kinderen worden op een positieve manier zelfstandiger. Deze methode is een vorm die bij ons past. We ontdekten dat ons onderwijs goed was, maar het kon nog beter. We willen elk kind als een uniek persoon zien ontvangen talenten kans geven te ontwikkelen. Nu ontstaat meer tijd voor elk kind met dit onderwijs op maat”. Voor één van de leerkrachten is deze nieuwe methode zelfs ,,een enorme opluchting om het eens anders te doen en geeft het weer nieuwe energie”.

Ook de leerlingen zijn positief over de veranderingen. Ciguena, Vera en Marijke zijn geconcentreerd met hun rekentaak bezig en mogen even reageren; ,,Het is een heel handige methode. Klassikaal moet je vaak langer wachten en soms verveel je je dan. Nu zijn we echt steeds actief bezig met onze taak en kan de meester ook meer aandacht besteden aan elk groepje. Ook leuker is het om niet altijd op je eigen plaats te hoeven zitten maar met andere leerlingen te wisselen”.

De veranderingen zijn misschien niet spectaculair in onderwijs land, maar voor de Immanuëlschool een goede stap in nog beter onderwijs en ontwikkeling van de leerlingen.